politistiko

Χτισμένο σε υψόμετρο 1236μ. απέχει 240χλμ. από την Αθήνα, μόλις 3 ώρες με το αυτοκίνητο. Το Βαλτεσινίκο είναι από τα πιο ορεινά και πιο γραφικά χωριά με πληθυσμό 250 περίπου κατοίκων, αριθμό ικανοποιητικό αν σκεφτεί κανείς την ερήμωση που έχουν υποστεί τα περισσότερα χωριά της υπαίθρου.

Γραφικά σπίτια από πέτρα και ξύλο εντυπωσιάζουν με την αρχιτεκτονική τους και την αρμονική ένταξή τους στο φυσικό τοπίο. Η τεχνοτροπία και η φιλοσοφία των περίφημων Λαγκαδινών μαστόρων έχει καθορίσει την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του χωριού.

Σήμερα οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τη γεωργία, τη μελισσοκομία και τον τουρισμό. Στο χωριό Βαλτεσινίκο παράγεται αρίστης ποιότητας ελατίσιο μέλι ποικιλίας «Βανίλια Μαινάλου», το μόνο μέλι προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης στην Ελλάδα. Το γευστικότατο αυτό μέλι με τους λευκούς ιριδισμούς αρχίζει να τρυγιέται στα μέσα Ιουνίου.

Από τον Ιούνιο του 2006 λειτουργεί στο Βαλτεσινίκο Λαογραφικό μουσείο με πολλά εκθέματα. Το μουσείο φιλοξενείται στο πετρόκτιστο κτίριο του Πολιτιστικού Κέντρου Βαλτεσινίκου, κληροδότημα των αδελφών Σοφιανοπούλου που άφησαν ολόκληρη την περιουσία τους στο χωριό.

Προγονική κληρονομιά, θείο δώρο θεωρούν οι κάτοικοι του χωριού, την Ιστορική Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκουκαι το μετόχι της, το Μοναστήρι του Αγ. Νικολάου. Μέσα στο χωριό υπάρχουν πολλές εκκλησίες οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι των Αγίων Θεοδώρων και του Αγίου Γεωργίου.


Παραδοσιακό Αλώνισμα (16 Αυγούστου)

Στο τοπικό αυτό πανηγύρι, παίρνει μέρος όλο το χωριό και πολλοί επισκέπτες που έρχονται επί τούτου. Γίνεται ζωντανή αναβίωση του παλαιού τρόπου αλωνίσματος με τα άλογα, σε πλακόστρωτο αλώνι που βρίσκεται πολύ κοντά στο Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, παράλληλα με μουσικές εκδηλώσεις, χορό και φαγοπότι. Τα παιδιά και όποιος άλλος θέλει, μπορεί να συμμετάσχει στο αλώνισμα, ανασηκώνοντας τα θερισμένα στάχυα με το δίκρανο την ώρα που τα άλογα κάνουν τον κύκλο τους γύρω γύρω στο αλώνι. Ειδικά για τα παιδιά της πόλης, η δραστηριότητα αυτή είναι πηγή μεγάλης χαράς και ενθουσιασμού, καθώς τους δίνει την ευκαιρία να συμμετέχουν ενεργά σε μια αυθεντικά παραδοσιακή δραστηριότητα, σε στενή επαφή με τα άλογα, τις εικόνες και τις μυρωδιές της φύσης.

Η αναβίωση του παραδοσιακού αλωνίσματος θυμίζει στους μεγαλύτερους εικόνες από το πρόσφατο παρελθόν, πριν τα ζώα αντικατασταθούν από τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές. Αν και ο κόπος τους μειώθηκε με τη χρήση των μηχανών, δεν παύουν να νοσταλγούν την ατμόσφαιρα ευφορίας και χαράς που επικρατούσε τότε που αλώνιζαν ακόμη με τα άλογα. Στους μικρούς μαθαίνει κάτι για τον τόπο τους, για την παλαιότερη αγροτική ζωή, για την παράδοση, για το μεθυστικό δέσιμο της γης με τα ζώα και τον άνθρωπο.


alvnismatelikifotokim

Όλες οι εποχές είναι όμορφες στο Βαλτεσινίκο.

fsikoperiballon

Το χειμώνα, το χιόνι σκεπάζει τις στέγες και ντύνει τα πάντα στα λευκά. Οι καμινάδες καπνίζουν και οι παρέες κουβεντιάζουν ζωηρά στα καφενεία και τις ταβέρνες. Τα τζάκια καίνε σχεδόν νυχθημερόν.
Η άνοιξη έρχεται εδώ κατά τον Απρίλη. Οι λάτρεις των αγριολούλουδων ας σπεύσουν τον Απρίλιο και τον Μάιο στις γύρω πλαγιές και είναι βέβαιο ότι θα τους περιμένουν πολλές όμορφες εκπλήξεις. Η φύση ξυπνάει σιγά σιγά και η ομορφιά της είναι μεθυστική.

Μάιο και Ιούνιο η ζωή οργιάζει. Οι θάμνοι και τα δέντρα πετούν βλαστούς, κλαδιά, φύλλα και άνθη. Οι μέλισσες και τα άλλα ιπτάμενα έντομα βουίζουν, τα μικρά θηλαστικά, τα ερπετά, τα αμφίβια, κάνουν την εμφάνισή τους ενώπιον των προσεκτικών παρατηρητών της φύσης. Τον Ιούνιο το πλήθος και η ποικιλία των πεταλούδων είναι εντυπωσιακό.

Στα απότομα βράχια απέναντι από τον Άγιο Νικόλα οι παρατηρητές πουλιών θα απολαύσουν τα Βραχοκερκίνεζα να πηγαινοέρχονται στις φωλιές τους. Και μέσα στο χωριό όμως ή λίγα βήματα παραέξω, μπορεί να απαντήσουν έναν Αετομάχο, μια Κίσσα, ένα Καλόγερο ή μια Γαλαζοπαπαδίτσα, μια Καρδερίνα, άφθονα χελιδόνια. Τη νύχτα θα ακούσουν την Κουκουβάγια ή τον Γκιώνη, ή ακόμη και τον σπανιότερο Χουχουριστή.

Πάτε με τα παιδιά σας στο ρυάκι «Πορί» λίγο έξω από το Βαλτεσινίκο στο δρόμο προς Μυγδαλιά, να χαζέψουν τους κάβουρες, τους γυρίνους και τα βατραχάκια, τις λιμπελούλες, τις νεροαράχνες και τα σκαθάρια του νερού, κοντά στο νερόμυλο του Παυλόπουλου. Αφήστε τα να τσαλαβουτήξουν και να σας μεταδώσουν τον ενθουσιασμό τους για τα ευρήματά τους.

Το φθινόπωρο τα φυλλοβόλα δέντρα, όπως οι καρυδιές, ρίχνουν σταδιακά τα φύλλα τους, χαρίζοντας στο τοπίο μαγευτικές πολύχρωμες πινελιές στις αποχρώσεις του καφέ, πορτοκαλί, κεραμιδί, κίτρινου.
Ο υποόροφος όμως ξαναπρασινίζει από τις βροχές, που με τόση ευγνωμοσύνη δέχεται το διψασμένο χώμα μετά από τις ζέστες του Αυγούστου. Έτσι, όταν το φθινόπωρο προχωρήσει, τη θλιμμένη ομορφιά των γυμνών δέντρων αντισταθμίζει ο απαστράπτων καταπράσινος τάπητας που έχει στο μεταξύ θεριέψει.

Άλλωστε, τα έλατα, όπως και τα διάσπαρτα κέδρα δεν χάνουν ποτέ τα φύλλα τους και παρατηρούν αγέρωχα τις εναλλαγές των εποχών, περιμένοντας κι αυτά την άνοιξη για να πετάξουν καινούρια φύλλα και κλαδιά.